View source for Akşam Kahvesi İçin Diyarbakır’ın En Sakin Kafeleri

<html><p> Diyarbakır, akşamla birlikte ritmini düşürmeyi bilen bir şehir. Gündüzün koşturmacası, esnafın sesleri, sur içindeki dar sokaklardan yükselen günlük hayat kalabalığı, güneşle birlikte çekilip gidiyor. Bu sakinliğin içine iyi demlenmiş bir kahve ve yerini bilen bir misafir gibi süzülen bir sohbet eklendiğinde, şehir yeni bir yüzünü gösteriyor. Akşam kahvesi için doğru mekânı seçmek, Diyarbakır’da sadece lezzet meselesi değil, aynı zamanda zamanlama, mahalle tercihleri, ışık ve akustik dengesi, hatta esintinin yönüne kadar uzanan bir deneyim.</p> <p> Aşağıda, akşam vakti sükûnet içinde kahve içmek isteyenler için, yıllara yayılan şehir içi dolaşmaların ve düzensiz not defterlerinin ürünü bir rehber var. Sabit bir reçete yok, çünkü Diyarbakır her mevsim değişiyor. Yaz gecelerinde dere kenarlarına doğru life akarken, kışın taş duvarlı iç avlulara sığınıyor. Yine de, bazı yerlerin bazı saatlerde tutarlılığı insana güven veriyor.</p> <h2> Ne Aradığını Bilmek: Sessizliğin Unsurları</h2> <p> Sessiz bir akşam kahvesi, yalnızca az masa ve kısık müzik demek değil. Diyarbakır’da akşam saatlerinde sessizlik, üç eksende kuruluyor. İlki, akustik. Taş duvarlı, yüksek tavanlı mekânlar yankıyı artırabiliyor, bu da iki masalık konuşmayı tüm salona taşıyabiliyor. İkinci eksen, insan akışı. Yeme içme akslarının üzerinde yer alan, özellikle hafta sonu buluşmalarının popüler noktalarında, kahve menüsü iyi olsa da akşamın ilerleyen saatlerinde gelgitler dinmiyor. Üçüncüsü, dış ses. Cadde trafiği, kavşak yakınları, motosiklet geçişi, hatta yaz akşamlarında halı saha tezahüratları. Her biri bir anda sakinliği dağıtabiliyor.</p> <p> Bunları önceden sezmenin yolları var. Öğleden sonra saatlerinde mekânların masalarının yerleşimine, baristaların çalışma bölümünün konumuna, sesin duvarda nasıl kırıldığına bakmak, akşam hakkında çok şey söylüyor. Diyarbakır’da çoğu kafe, gün içinde ders çalışanların ve çalışanların akınına uğrasa da, saat 20.30’dan sonra dengeler değişiyor. Ailelerin eve çekildiği, üniversite öğrencilerinin bazı günler başka planlara kaydığı o aralık, doğru adrese gidildiğinde en verimli saat dilimi oluyor.</p> <h2> Sur İçinde Taş, Işık ve Huzur</h2> <p> Suriçi, akşam kahvesi için risk ve ödülün en yüksek olduğu bölge. Gündüz kalabalığı ile meşhur olan avlulu yapılar, akşamları birden durulabiliyor. Taş avluların loş ışığı, açık gökyüzü ve cılız bir rüzgâr, doğru masayı bulduğunuzda büyük şehirlerde nadir rastlanan bir sakinliği veriyor. Fakat bu mekânların bir kısmı erken kapanıyor. Kış aylarında 21.00 civarında kapanan yerler az değil. Yazın ise avlular 23.00’e kadar açık kalabiliyor, ama kalabalık da ona göre artıyor.</p> <p> Burada dikkat edilecek bir başka ayrıntı, masaların kapı eşiklerinden ve servis güzergâhlarından uzaklığı. Avlu içinde, duvar dibine kurulu küçük iki kişilik masalar, akşam kahvesi için ideal oluyor. Birkaç yerde, avlunun köşesinde bir incir ağacı vardır, kökleri taşların arasına yerleşmiştir; ağacın gölgesine düşen masalar, yaz sıcağında sessizliğin doğal sigortasıdır. Ağaç, dışarıdan gelen sesi yumuşatır, loş ışığın açısını ayarlar.</p> <p> Sur içinde tarihi hanların içindeki kahve noktaları, sezon dışı günlerde ve hafta içi akşamlarında özellikle verimli. Sabah kahvaltısı kalabalığıyla ünlenmiş çoğu han, akşamları turist akışı azaldığında kendi sesine çekilir. Menüde üçüncü dalga kahve seçenekleri az olabilir, ama orta kavrum bir Türk kahvesi ile filtre kahve için güvenilir standardı tuttururlar. Barista ile kısa bir muhabbet, çekirdeğin tazeliğini, öğütümün doğru olduğunu, su ısısının ayarında tutulduğunu ele verir. Kahvede yanık tat varsa, iç avluda hafif serinlikte bu daha belirgin hissedilir; bu nedenle ilk yudumdan sonra gerekirse demleme talebini yeniden iletmekten çekinmemek gerekir.</p> <h2> Ofis Bölgesi ve Diclekent’te Akşamın Nabzı</h2> <p> Yenişehir’in Ofis hattı ve Kayapınar tarafında Diclekent bulvarı, gün içinde yoğunluğu hiç düşmeyen yerler. Akşamüzeri kapanış saatine doğru kafe zincirlerinin önünde sıralar uzar, ama 21.00’dan sonra tablo değişir. Hafta içi günlerde, özellikle salı ve çarşamba, zincir dışı, tek şubeli, kavurmasını kendi yapan küçük kahvecilerde yer bulmak kolaylaşır. Bu tür mekânlar, iş sonrası kısa kaçamaklar için idealdir. Bar masasına yakın oturmaktansa cam kenarında ya da iç salonun arka tarafında iki kişilik masaları seçmek daha iyi sonuç verir.</p> <p> Diclekent tarafında sırtını konuta, yüzünü geniş yola veren kafelerin bir kısmında, arabaların akşam turu gürültüsü belirleyici olur. Bunu engellemenin en pratik yolu, iç avlu ya da ikincil salonu olan yerleri tercih etmek. Bazı işletmeler, akşam saatlerinde müziği tamamen kıstığını <a href="https://wiki-triod.win/index.php/Diyarbak%C4%B1r%E2%80%99da_%C5%9Eehir_Efsaneleri_ve_Gece_Turlar%C4%B1:_Tarihle_Bulu%C5%9Fma"><strong>Diyarbakır events and entertainment</strong></a> not eder. Bu küçük notlar kapı girişinde ya da kasanın yanında bir yerde olur. İçeride okuyan ya da dizüstü bilgisayarla çalışan iki üç kişinin varlığı, ses eşiğini genellikle aşağıya çeker. Uyarı olarak, cuma geceleri akış tersine döner. Hafta sonu planları erken başlayan gruplar, saat 22.00’ye kadar mekânı hareketli tutabilir.</p> <h2> Dicle’ye Doğru: Rüzgârın Sesi</h2> <p> Akşam kahvesini dışarıda içmek isteyenlerin Diyarbakır’da bakacağı ilk yön, Dicle. On Gözlü Köprü civarında, dere kenarını gören çay bahçeleri ve kafe tarzı işletmeler, yaz akşamlarında açık havanın hakkını verir. Fakat rüzgâr yönü değiştiğinde, köprü trafiğinin ve yoldan geçenlerin sesleri masaya ulaşır. Burada püf nokta, nehre tam cephe değil, hafif açılı oturmaktır. Biraz yan cephe, hem rüzgârı daha yumuşak getirir, hem de sesi kırar. Kahve seçenekleri sınırlı olabilir, ama sade bir Türk kahvesi ile yanında limonlu soğuk su çoğu zaman yeter. Dicle kenarı yerlerde servis yoğunluğu dalgalıdır, siparişi masaya getirmek yerine tezgâhtan almak akışı hızlandırır. Yaz sonunda, eylülün ilk yarısında akşam serinliği döner, bu dönemde açık hava mekânlarında sessizlik kalabalık olsa da hissedilir, çünkü insanların konuşma tonu düşer.</p> <h2> Gazi Köşkü Yamaçları ve Çeperin Sakin Noktaları</h2> <p> Şehrin çeperlerinde, tarihi dokunun eteklerinde, manzaraya oynayan birkaç nokta var. Buralarda kahve kalite standardı birinci öncelik değildir, ama akşamüstü gün batımına yakın gidildiğinde, şehir ışıkları yanarken kısa bir mola için idealdir. Manzarayı gören masa, fotoğraf çekmeye gelenlerin akışına maruz kalır. Bir iki basamak içeri çekilip, yan cephedeki masalara oturduğunuzda hem akşam rüzgârından korunur, hem de konuşmaların iç içe geçmediği bir alan yakalarsınız. Buralarda filtre kahvenin demleme süresi uzunsa, beklemeyi göze almak gerekir. Hız beklentisi sessizliğin doğal düşmanı. Akşam serinliğinde ağır ağır gelen bir kahve, çoğu zaman çabuk hazırlanmış olandan daha çok tat verir.</p> <h2> Zincirler mi, Mahalle Kafeleri mi</h2> <p> Zincir kahveciler, akşam saatlerinde tahmin edilebilir bir deneyim sunar. Ortam ışığı, masa düzeni, müzik seviyesi, neredeyse her şubede aynıdır. Bu standart, tek başına kalmak isteyen, priz arayan, sabit internet kalitesi talep eden biri için güvence sağlar. Öte yandan, mahalle kafeleri sessizliği daha organik kurar. İşletme sahibi barın arkasındaysa, göz ucuyla müşteri yoğunluğunu, müziğin seviyesini, masaların birbirine olan mesafesini yönetir. Bu esneklik, doğru akşamda doğru masayı getirir.</p> <p> Mahalle kafelerinde kahve profili sürprizlidir. Kimi yer orta kavrum Brezilya tek orijin çekirdek kullanır, kimi yer harman. Öğütücünün bıçak durumu ve baristanın rutinleri, fincana doğrudan yansır. Akşam saatlerinde değirmen bıçağı ısınmadığından, çekirdek taze ise dengeli bir gövde ve temiz bitiş yakalanır. Soğuk demleme yaz akşamlarında daha popüler, ama sessiz bir masada ılık bir filtre kahvenin kokusu, bulunduğunuz mekâna daha çok bağlar. Eğer mekân demlemeyi V60 ile yapıyorsa, suyun akışını ve dairelerin homojenliğini izlemek, bekleme süresini ritüele çevirir.</p> <h2> Zamanlama: Dakika Oyunları</h2> <p> Diyarbakır’da akşam kahvesi için saat seçimi, mevsime göre değişir. Yazın 21.00, kışın 19.30 sonrası, büyük grupların dağıldığı eşiktir. Ezan saatleri çevresinde, özellikle yatsıdan sonra, kalabalığın ani bir değişim gösterdiği olur. Bu dalgayı beklemek çoğu zaman faydalıdır. Hafta sonları için farklı bir not: Cumartesi 18.00 ila 20.00 arası buluşma saati sayılır, bu aralığı atlatıp 20.30 civarında mekâna girerseniz, masa bulma ihtimali yükselir. Pazar akşamları ailelerin erken dönüşü, 21.00’den sonra beklenenden daha sakin bir atmosfer getirir.</p> <p> Kapanış saatlerini sormak, akşam kahvesinin huzurunu bozan son dakika telaşını önler. Bazı yerler menüyü 22.00’de kapatır, ama içeridekileri 22.30’a kadar bekletir. Barista ile kısa bir göz teması ve baş selamı, bu esnekliğin olup olmadığını anlatır. İşletme kapatmaya hazırlanırken, bardak sesleri değişir, kasa kapanır, arka tarafta çöp bağlanır. Bu sesler duyuluyorsa ve siz daha yeni oturduysanız, kahveyi daha hızlı içmek zorunda kalırsınız. O yüzden kapıdan girerken “Kapanışa ne kadar var” sorusu, küçük ama etkili bir alışkanlık.</p> <h2> Mekân Anatomisi: Işık, Masa, Priz</h2> <p> Işık, akşam kahvesinin görünmez müziği. Loş aydınlatma her zaman ideal değildir. Çok düşük ışık, menünün okunmasını zorlaştırır, kahvenin rengi hakkında ipucu vermez. Yumuşak, sarı tonlu ama fincana bakınca yüzeydeki yağları görebildiğiniz bir aydınlatma, doğru dengeyi sağlar. Masa seçerken, kahveyle konuşmak istiyorsanız barın uzağı, çalışmak istiyorsanız priz yakını önceliklidir. Diyarbakır kafelerinin çoğunda prizler cam kenarında, bazen de yer karolarının kenarında saklanır. Akşam saatlerinde, uzatma kablosu isteyen müşteriye memnuniyetle yanıt veren yerler, misafirine alan açmayı önemseyen yerlerdir. Bu küçük jest, mekânın genel saygı dozunu da gösterir.</p><p> <img  src="https://i.ytimg.com/vi/h4ZU2v0BZz4/hq720.jpg" style="max-width:500px;height:auto;" ></img></p> <p> Sandalyeler konusunda, taş zeminli yerlerde metal ayaklar bazen gıcırdar. Masayı hafifçe çekip altına peçete sıkıştırmak gibi küçük müdahaleler, sükûneti korur. İşletmeciler bu tür pratikleri sever, masaya yaklaşır ve “Böyle daha iyi mi” diye sorar. Şehirde müşteri ile işletmeci arasındaki ilişki hâlâ kişisel. Bu kişisellik, akşam kahvesinin dokusunun bir parçası.</p> <h2> Nerede Sakinlik Daha İstikrarlı</h2> <p> Kabaca bir eşleştirme yapmak gerekirse, Suriçi’nin ara sokaklarında, iç avlusu olan küçük kafeler akşamları daha istikrarlı sakinlik sunar. Yenişehir ve Kayapınar’ın büyük bulvarlarına bakan kafeler, hafta içi belirli saatlerde durulur, ama hafta sonu hareket artar. Yerleşim sitelerinin alt katlarındaki küçük kahveciler, komşuluk ilişkileri gereği müziği düşük tutar, akşam saatlerinde sabit müşterileri ağırlarken konuşma tonları doğal olarak alçalır. Öğrencilerin yoğun olduğu mahallelerde ise sınav dönemleri sessizlik anlamına gelir. Sınav haftası bir masa, iki saatlik verimli bir okuma alanına dönüşür.</p> <p> Şehirde kışın yağmur yağdığında, taşın üzerine düşen damlaların sesi ile kahve kokusu birleşir. Bu günlerde cam kenarı masa, bağırmadan konuşulan bir ritim sağlar. Yaz geceleri ise, kapı açık, içeri dışarı akışın olduğu yerlerde, esinti sesi ile birlikte hafifçe kapanan kapıların tok sesi hissedilir. Bu ses kötü değildir, mekânın canlı olduğuna dair güvence gibidir, ama fazla olursa konsantrasyonu dağıtır. Kapıya uzakta bir masa, bu yüzden akşam saatlerinde altın değerindedir.</p> <h2> Kahve Tarzına Göre Mekân Seçimi</h2> <p> Filtre kahveye özen gösteren, çekirdeğini yerel kavurucudan alan yerlerin menüsünde genellikle iki üç farklı orijin bulunur. Akşamları yoğunluk azalınca, barista ile konuşup aromatik notları tartışmak mümkün. Narenciye asiditesi belirgin bir Etiyopya çekirdeği, akşamın sakinliğinde canlı gelir. Gövdeli bir Kolombiya harmanı, günün yorgunluğuna iyi oturur. Eğer menüde tek seçenek varsa, yanlış öğütüm riskine karşı Türk kahvesi güvenli liman olur. Demlenme süresi kısa, ama tadı özenli bir standarda ulaşır.</p> <p> Sütlü içeceklerde, köpüğün sıcaklığı ve dokusu akşamları daha tutarlı olur, çünkü servis baskısı azalır. Flat white ya da cappuccino isterken bardak hacmi konusunda net olmak, tat dengesini belirler. Büyük hacim, sütü artırır, kahve sesi kısılır. Sakin bir akşamda, daha küçük bardak iyi bir tercihtir. Şekerle vedalaşmak, kahvenin bitişini daha temiz bırakır. Yanında küçük bir bitter parçası, dili yormaz, sohbeti uzatır.</p> <h2> Küçük Detaylar, Büyük Farklar</h2> <p> Diyarbakır’da akşam kahvesi için en kritik ayrıntılardan biri, masanın yerleşimi ile mekânın saatlik planı arasında uyum kurmak. Mutfak ile salon arasındaki dar koridorun tam kenarına kurulu masalar, servis sırasında sürekli hareket alır. Eğer konuşma derinleşecekse, bu masalardan uzak durmak gerekir. Tuvalete giden yolun köşesindeki iki kişilik masa, dışarıdan bakınca cazip görünür, çünkü genelde boştur. Boş olmasının sebebi, sürekli bir ayak sesi akışı almasıdır.</p> <p> Ayrıca, akşam kahvesinde su servisinin düzenliliği, mekânın odağını ele verir. Kahvenin yanına otomatik olarak bir bardak su geliyorsa ve su bittiğinde boş bardak fark edilip tazeleniyorsa, işletme misafirinin temposunu okuyor demektir. Bu ritim, konuşmanın da ritmini tutar. Ses seviyesi bir an yükselirse ve işletmeci hafifçe yaklaşarak müziği kısar, hiç söz söylemeden ortamı toparlar. Bu müdahale, akşam kahvesinin en değerli jestlerindendir.</p> <h2> Şehirde Güvende ve Rahat Hissetmek</h2> <p> Akşam saatlerinde mekâna geliş gidiş rotası, en az kahvenin tadı kadar önemli. Suriçi’nde, ana akslardan kopmadan yürümek, ara sokaklarda kısa kestirmeler yerine ışığı iyi olan yollardan gitmek, şehrin nabzını güvenle tutmayı sağlar. Yenişehir ve Kayapınar tarafında, araçla gelişi tercih edenler için yol üstü park yerleri akşam saatlerinde dolu olur; iki sokak arkada park etmek ve ana caddeye kısa yürümek çoğu zaman daha hızlıdır. Bisikletle gelenler için kapı önüne zincir atılabilen güvenli halkaların olduğu yerler az, ama bazı mahalle kafeleri bisikletliye özel alan bırakır. Bunu kapıdan girerken gözle görmek mümkün.</p> <p> Yalnız gidenler için baristayla kısa bir selamlaşma, mekânla görünmez bir bağ kurar. Bu bağ, akşam boyunca bir tür konfor alanı yaratır. Kitap okuyanlar için arka plan müziğinin türü belirleyicidir. Lo-fi ya da caz tınıları, sözlü poptan daha az müdahalecidir. Bazen işletmeci, müşteri profiline göre listeyi değiştirir. Bu esneklik, akşam kahvesini diğer saatlerden ayıran bir ayrıcalıktır.</p> <h2> Sessiz Akşam Kahvesi İçin Hızlı Kontrol Listesi</h2> <ul>  <li> Kapanış saatini sorun, menü kapanış ve müşteri çıkış saatini ayırt edin.</li> <li> Bar ya da mutfak koridoru yakınındaki masalardan uzak durun.</li> <li> Dışarıda oturuyorsanız rüzgâr yönüne ve trafik akışına çapraz oturun.</li> <li> Hafta içi 20.30 sonrası, hafta sonu 21.00 sonrası sakin aralıktır.</li> <li> İlk yudumda yanık tat aldıysanız, kibarca yeniden demleme rica edin.</li> </ul> <h2> Mevsime Göre Küçük Oynamalar</h2> <p> Yazın, açık havada kahve içmek cazip. Fakat Diyarbakır sıcağı, gün battıktan sonra bile taş zeminden ısı yayar. Bu yüzden, toprağa ya da yeşile bakan, taş zemini az olan bahçeler daha serin olur. Avluda ağaç gölgesi akşam da işe yarar, çünkü ağaçlar ısının yükselişini kırar. Sinek ve böcek yoğunluğu bazı akşamlarda artar; sitronella mumları yakan ya da masalara küçük başlıklar koyan işletmeler, bu sorunu ciddiye alır. Kışın ise, kapı perdesi olan yerlerde giriş çıkış rüzgârı kesilir. Isı kaynağı masaya yakınsa, kahveniz çabuk ılımaz. Çok sıcak ortamın ise bir olumsuzluğu var, kahvenin asiditesi bastırılır, aromatik notalar silikleşir. Ilıman ısı, kahve için en doğru zemin.</p> <p> İlkbaharda polen yoğunluğu artar. Alerjisi olanlar için cam kenarı ama kapıdan uzak masa, içeri dışarı sirkülasyonunu azaltır. Sonbaharda, özellikle eylül sonunda, akşamüstü güneş alçaktan vurur. Batı cepheli mekânlarda, gün batımına yakın saatlerde güneş doğrudan gözünüze geliyorsa, perde ya da panjurun ayarını rica etmekten çekinmeyin. Çoğu işletmeci bu hassasiyeti anlar.</p> <h2> Eşlikçiler: Atıştırmalık ve Su</h2> <p> Akşam kahvesinin yanına hafif bir eşlikçi, tadı uzatır. Diyarbakır’da kahvenin yanında tatlı seçenekleri bol, fakat sessiz bir akşamda ağır şerbetli tatlı, kahve aromasını bastırır. Limonlu bir tart dilimi, az şekerli brownie ya da sade bir kurabiye, kahvenin karakterini gölgelemeyen yoldaşlardır. Sütlü kahvelerle çikolata iyi anlaşır, ama filtre kahve ile fındık ya da badem uyumu daha güçlendirir. Su servisini hafife almamak gerek. Özellikle Türk kahvesinde, su ara yudumlarla ağzı nötrler ve bir sonraki yudumun resmini temiz kâğıda çizdirir.</p> <h2> Kısa Karşılaştırmalar: Hangi Durumda Neresi</h2> <ul>  <li> Derin bir sohbet için, Sur içindeki avlulu küçük yerler, hafta içi akşamları.</li> <li> Tek başına çalışmak için, Yenişehir tarafında zincir olmayan ama prizli, arka salonlu kahveciler.</li> <li> Hava almak ve dalga sesi gibi bir fon için, Dicle’ye açılı ama tam cephe olmayan bahçeler.</li> <li> Gün batımını izlemek için, manzara gören ama fotoğraf trafiği az olan yamaç kafeleri.</li> <li> Geç saat, kısa bir mola için, Diclekent’te ikinci salonu olan, müziği düşük tutan mahalle kafeleri.</li> </ul> <h2> Kültürel Dokuya Saygı ve Sessizliğin Etiği</h2> <p> Diyarbakır’da akşam kahvesi, sadece bireysel bir keyif değil, mekânın diğer misafirleriyle paylaşılan bir anlaşma. Sessizliği talep etmek kadar onu üretmek de sorumluluk. Telefonun <a href="https://wiki-neon.win/index.php/Diyarbak%C4%B1r%E2%80%99da_K%C3%BClt%C3%BCr-Sanat_Ak%C5%9Famlar%C4%B1:_Tiyatro_ve_Sergi_%C3%96nerileri">Diyarbakır restaurants and bars</a> sessize alınması, toplantı benzeri yüksek sesli konuşmalardan kaçınmak, video izlenecekse kulaklık kullanmak, arka masadaki iki kişinin sabrına saygıdır. Bu görünmez etik, şehirde hızla unutulmuyor, aksine yeni kafeler açıldıkça daha çok hatırlanıyor. İşletmeler, masaya küçük bir kart ile “Lütfen düşük sesli konuşalım” demeden, atmosferi davranışla kurmayı tercih ediyor.</p> <p> Bir de, hesap zamanı. Sesli ve hızlı bir hesap alma telaşı, akşamı dağıtır. Baristaya göz temasıyla küçük bir işaret, çoğu yerde yeterli. Hesap geldiğinde küçük bir teşekkür, mekânın akşam ritmini sürdüren yağ gibi. Çıkarken kapının yanında duran su şişelerinin kapağı kapalı mı, içeride kalanlara rahatsızlık vermeden kapıyı sessiz kapatmak mümkün mü, bu minik ayrıntılar, akşamı akşam yapan çizgiler.</p> <h2> Son Söz Yerine: Şehri Dinleyerek Kahve İçmek</h2> <p> Diyarbakır’da akşam kahvesi, şehrin hızını kısan bir eylem. Doğru masayı bulduğunuzda, fincandaki sıcaklık ile taş duvarın serinliği, konuşmanın akışı ile dışarıdaki esintinin ritmi aynı hizaya gelir. Bazı geceler, kahve kokusu, uzaktan gelen bir ezgi, yan masadan yükselen kısık bir kahkaha ve baristadan gelen “Afiyet olsun” cümlesi bir araya gelir. Şehir o an sizi içine alır.</p> <p> İyi bir akşam kahvesi için mükemmeli kovalamak gerekmiyor. Birkaç sezgisel seçim, iki üç küçük soru, doğru saat ve doğru masa, Diyarbakır’da akşamın yumuşak yüzünü görünür kılar. Bir defa yakaladığınızda, hangi avluda, hangi ışıkta, hangi fincanda olduğunuzu hatırlarsınız. Ertesi hafta, aynı saat, aynı masa, aynı kahve ile şehri yeniden, daha derinden dinlersiniz. Sessizliğin tadı, kahvenin son yudumunda saklıdır.</p></html>